RSS Feed

Omgeving

 

De Westelijke Eilanden in Amsterdam

 

Ooit wemelde het op het Bickerseiland, Prinseneiland en het Realeneiland van de scheepswerven en de daarbij horende bedrijvigheid.

De Eilanden, die in de vroege zeventiende eeuw waren aangelegd in het IJ, hadden een spilfunctie in Amsterdams bloeiperiode als handelsstad. Het was de tijd van de West Indische Compagnie en de handel op de Levant en de Oostzee. Op de werven werden de handelsschepen gebouwd en gerepareerd en in de pakhuizen en op de kades lag de handelswaar hoog opgestapeld, variërend van haring en ansjovis tot tabak en teer, van zout en wijn tot graan en hout.

Maar met de teruggang van de haven verloren ook de eilanden hun spilfunctie. De ene na de andere werf legde het loodje en de pakhuizen raakten leeg. De eilanden vervielen tot een achterbuurt. Pas eind jaren vijftig van de vorige eeuw krabbelden ze weer een beetje op. Kunstenaars en krakers herontdekten de schoonheid van het gebied. In veel pakhuizen kwamen ateliers en werkplaatsen en andere werden getransformeerd tot appartementen. De eilanden groeiden uit tot een geliefde woon- en werkplek, een wereldje op zich. Maar van het nautische verleden is vrijwel niets meer over. De werven zijn verdwenen. Allemaal? Nee, op het Prinseneiland is er één die moedig standhoudt:

de Botenclub Westelijke Eilanden

 

Scheepswerf de Walvis, nu een jachthaven
Rechts een werfje in 1950, nu de Botenclub
De kade bij de Sloterdijkbrug, nu een parkeerterrein
De Botenclub, nog steeds in bedrijf met uw hulp

No Comments »

No comments yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *